De EXPO bij Tour & Taxis werd afgesloten, maar…

De tentoonstelling “Dit is onze geschiedenis” bij Tour & Taxis werd op 12 mei afgesloten. Maar dit betekent zeker niet het definitieve einde van deze EXPO. De tentoonstelling vormt immers de basis van een permanent parcours van het Museum van Europa. Niet alleen in België, ook in de andere Europese landen willen steeds meer musea hun projecten kaderen in een Europees perspectief. Precies daarom werd het Netwerk van Europese Musea in het leven geroepen. Het ‘Europees cultuurhistorisch ontmoetingsplatform’ versterken en verder uitbreiden, daar gaat het om.

De spreekbuis van de lokale en regionale overheden

Het Comité van de Regio’s is de spreekbuis van de lokale en regionale overheden in de Europese Unie. Het comité zetelt in Brussel en telt 344 gewone en evenveel plaatsvervangende leden. Die worden op voordracht van de lidstaten voor een periode van vier jaar door de Raad benoemd. Ieder land kiest zijn leden op zijn eigen manier. Maar elke delegatie vormt een evenwichtige afspiegeling van de politieke, geografische en regionale verscheidenheid van de lidstaat. De leden vertegenwoordigen de decentrale instanties in hun eigen regio.

De aansluiting van Cyprus was noodzakelijk

Onze Cyprische held, Fanourios Pantelogiannis, werkt voor de Union of Cyprus Municipalities (de unie van de Cyprische gemeenten) en is verbonden aan het Comité van de Regio’s. Voor hem is de aansluiting van Cyprus bij de Europese Unie, de enige mogelijke oplossing voor het conflict dat het eiland nu al meer dan 30 jaar verdeelt. Grieks-Cyprus is in 2004 toegetreden tot de Europese Unie, de Turkse Republiek Noord-Cyprus niet.

De luie boom van Lawrence Durell

Lawrence Durell

In het boek “Bitter Lemons” van Lawrence Durell speelt “de luie boom” een belangrijke rol. De tijd verdoen met gepalaver onder de bomen op het hoofdplein van Bellapais is immers een van de favoriete bezigheden van de mannelijke inwoners. Tegenwoordig wordt er trouwens gediscussieerd over welke boom de “echte” is. Is het de Moerbei aan de koffieshop links op het plein of is het de Japanse padagoda aan het restaurant Huzur Agac. Wij weten het ook niet, maar dat is bijzaak. Toen Durell “Bitter Lemons” schreef (in de jaren vijftig), werd het eiland nog geregeerd door de Britten (tot 1960). De Turkse en de Cyprische gemeenschappen leefden toen nog naast elkaar. In 1974 werden alle Griekse Cyprioten uit de stad verdreven door de Turkse militaire troepen. In 1975 werd het eiland verdeeld in de Turkse Republiek Noord-Cyprus en de zuidelijke Republiek Cyprus.

Een voettocht van 900 km

colin_thubron_.jpeg

Toen Colin Thubron zijn “Reis door Cyprus” maakte, kon hij nog ongestoord van noord naar zuid reizen. Het boek is het verslag van een voettocht van negenhonderd kilometer. Hij overnachtte in kloosters, bij gastvrije inwoners of gewoon in open lucht. Bij zijn beschrijving geeft Thurbon voorrang aan de geschiedenis van het eiland en zijn bewoners. Een echt reisplan had hij niet. Hij wilde vooral de verschillende standpunten vergelijken en op hun waarde evalueren.

Zingen helpt!

De jaren voor de onafhankelijk van Letland (1991) worden omschreven als de zingende revolutie (1987-1990). In de Baltische staten was het verboden om nationalistische liederen te zingen, maar dat hield de mensen niet tegen. Tijdens de perestrojka (1988 - 1992) gingen die stemmen alsmaar luider klinken. Gorbatsjov hoopte in die periode de vastlopende Sovjet-Unie weer op gang te krijgen met Glasnost (openheid) en Perestrojka (economische hervormingen). Hij zette de belangen van het Sovjetvolk voorop, maar streefde naar verdere ontwapening. Het socialisme werd opnieuw geïnterpreteerd en Gorbatsjov zocht toenadering tot de westerse wereld. Zijn poging om de communistische partij te hervormen leidde niet alleen tot het einde van de koude oorlog (waarvoor hij op 10 december 1990 de Nobelprijs voor de Vrede ontving) maar onbedoeld ook tot het einde van de politieke almacht van de partij. Ondanks zijn pogingen om de onafhankelijkheidsbewegingen in de verschillende republieken de kop in te drukken viel de S.U. uiteen. Gorbatsjov had krachten losgemaakt die hij zelf niet meer onder controle had.

De Baltic way

Baltic chain

Onze Letse heldin, Sandra Kalniete, werd in de goelag geboren. In 1989 organiseerde ze het Letse deel van de “Baltic WAY”. Op 23 augustus 1989 hebben zo’n 2,5 miljoen mensen uit Estland, Letland en Litouwen een 630 kilometer lange ketting gemaakt. De drie Baltische staten wilden op die manier de wereld herinneren aan de geheime aanhangsels van het Molotov-Ribbentrop Pact die er later toe geleid hebben dat ze werden bezet door de S.U.

De Goelag Archipel

Aleksandr Solzjenitsyn

Een bekende gevangene van de goelag was de Nobelprijswinnaar voor literatuur (1970), Aleksandr Solzjenitsyn. Hij is 11 jaar een van de ontelbare naamloze bewoners geweest. Na zijn gevangenschap beschouwde hij het als zijn taak om zijn herinneringen aan de spookachtige eilanden van terreur en geweld te beschrijven. De verschrikkelijke werkkampen lagen als een reusachtige archipel over de Sovjet-Unie verspreid. De delen van de Goelag Archipel verschenen in Parijs tussen 1973 en 1975. Na publicatie van de eerste delen werd de schrijver gearresteerd en in 1974 uitgewezen. Via Zwitserland kwam hij in 1976 uiteindelijk in de Amerikaanse staat Vermont terecht. In 1990 kreeg Aleksandr Solzjenitsyn het Russisch staatsburgerschap terug. Vier jaar later, na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie, keerde hij terug naar zijn vaderland.

Wetenschap in dienst van ons welzijn

Anto Raukas

Onze Estse held, Anto Raukas, is doctor in de geologie en mineralogie. In 1980 werd hij in Estland benoemd tot professor en sinds 1992 maakte hij ook deel uit van the New York Academy of Sciences. Toen de Sovjets in de jaren tachtig zeer intensief fosforiet ontginden in zijn land, heeft hij daar oppositie tegen gevoerd.

Hij maakt sinds 1977 deel uit van de Estonian Academy of Sciences. Deze vereniging wil de Estse wetenschap promoten op nationaal en international niveau. Maar ze ijvert ook voor de toepassing van de nieuw verworven kennis in de industrie en de economie. De wetenschappers die lid zijn van de academie willen dat de kennis die zij vergaren, gebruikt wordt om de wereld te verbeteren.

Recordhouder internetaansluitingen

In de jaren 90 heeft Estland vergaande economische liberaliseringen doorgevoerd. Sinds 1994 wordt er ook gewerkt met de vlaktaks of de proportionele belasting. Dat is een inkomstenbelasting waarbij ieder inkomen met hetzelfde percentage belast wordt. De voorstanders van dit systeem zeggen dat bijklussen op deze manier niet afgestraft wordt. Het systeem is ook eenvoudiger en daardoor makkelijker te controleren. De Estse arbeidsmarkt richt zich steeds meer op Europa en de informatietechnologie is uitgegroeid tot een zeer belangrijke sector. Nergens anders ter wereld hebben zoveel mensen een internetaansluiting!

Close
E-mail It
Webdesign : Clef2web